Donderdag 20 mei; nachtje ziekenhuis

Gisteravond kreeg ik terwijl ik rustig op de bank zat, spontaan harde buiken.
Ik was wel bekend met het fenomeen "harde buiken", maar meestal had ik een harde buik als ik iets deed en niet als ik stil zat.

Het voelde zo raar dat ik zelfs de laptop aan de kant schoof en naar bed ben gegaan. Ik heb toen een kersenpittenzak verwarmd op mijn buik gelegd in de hoop dat het over zou gaan en mijn buik soepeler zou worden.
Dit gebeurde echter niet en ze bleven maar komen en ook zo om de 5 minuten.
Ik heb toen de verloskundige gebeld en Lia is toen gekomen. Ze heeft de harde buiken gevoeld en naar het hartje geluisterd.
Ze dacht dat de kleine met zijn/haar hoofd naar beneden lag.
Ze heeft toen ook gekeken of ik ontsluiting had, maar dat was niet het geval. Om alle onzekerheden en twijfels weg te nemen heeft ze me doorgestuurd naar het ziekenhuis voor een CTG.
Ze had ook niet het idee dat het echt weeën waren, maar zekerheid voor alles!!
Ik ben de vorige keren ook heel snel bevallen en het zou niet goed zijn als ik nu zou blijven lopen en ik ineens 10 cm ontsluiting had en zou gaan bevallen.

De CTG zag er op zich goed uit en nog steeds geen ontsluiting te meten. Wel moest ik een nacht blijven ter observatie. Ik heb paracetamol en een slaappil gekregen om zo lekker te kunnen slapen in de hoop dat mijn buik ook meer zou ontspannen.

Om 6.30 uur werd er al thee geserveerd en ik voelde me een stuk beter. Het nachtje was wel kort, want ik lag pas op 1.00 uur op de zaal en dan is het zo weer ochtend.

Vanmorgen nog een CTG gemaakt en die zag er ook goed uit en mocht ik van de gynaecoloog naar huis vanmiddag. Ik heb toen tegen de verloskundige gezegd dat Mirthe voor het eerst naar de peuterspeelzaal mocht en ik haar heel graag weg wilde brengen.'
Gelukkig mocht ik toen meteen naar huis en kon ik Mirthe zelf brengen.
Wel moet ik het rustig aan doen  en mag ik niet meer werken.  Op deze manier hopen we dat de baby nog een week of 6/7 blijft zitten.
We zagen onszelf al weer een  week of 8 in het Sophia zitten, maar tot op heden is er gelukkig niets aan de hand.

Vrijdag 16 april; nog 100 dagen.......

Tja, de harde buiken zijn weer begonnen. Iedere keer als ik opsta voel ik weer een zwaar gevoel in mijn onderbuik.

Ook heb ik vandaag regelmatig buikpijn gehad, al is dit denk ik door het groeien van mijn baarmoeder. En dan die harde buiken!!!!!!!!!!!!!!!!!
Om gek van te worden. Het ging zo goed de afgelopen weken, maar nu weet ik weer precies hoe ik me tijdens mijn andere zwangerschappen voelde.
Waarom komen de kinderen niet gewoon uit de bloemkolen of worden ze niet gewoon door de ooievaar gebracht? Dat zou alles een stuk makkelijker maken.

Er zijn vrouwen die vinden zwanger zijn geweldig, maar mijn hobby is het niet.
Maar goed; nog 100 dagen te gaan en kunnen we weer een klein hummel in onze armen sluiten.
En dan is alles weer vergeten............

Maandag 29 maart; Bewegen!

Afgelopen donderdag voelde Johnde kleine ineens bewegen, toen hij zijn hand op mijn buik hield.
Hij/zij gaat ook steeds meer bewegen in mijn buik en buitelt door heel mijn buik heen.

Eindelijk zijn we uit de namen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Al ga ik die nog niet verklappen.

Vrijdag 12 maart; 20 weken echo

Eindelijk de 20 weken echo gehad. Het was wel heel erg spannend allemaal.
We hebben in de verschillende ziekenhuizen zoveel ellende gezien, dat het toch allemaal niet vanzelfsprekend is om een gezond kind te krijgen.
Op de IC hebben we verschillende baby's aan een hart-long machine zien liggen en sommige baby's waren net rollades. Je zag meer slangetjes, dan baby.
We waren om 9 uur al aan de beurt, dus hoefden we niet zolang te wachten, nadat we uit bed waren.
Ik was wel al om 6 uur al wakker, dus duurde het uiteindelijk voor mij toch nog wel een poosje.
Daar gingen ze dan beginnen. Er was 1 van de verloskundigen bij, die liep stage in het ziekenhuis en volgt een opleiding voor echo scopist.
Het duurde dan wel even voordat ze het hartje bekeken had en ze kon bevestigen dat de kleppen het allemaal deden en dat alle bloedvaten/aders op de juiste plaats zaten.

Alles zag er (voor zover ze natuurlijk kunnen zien) goed uit. De hersentjes zagen er goed uit, het lipje was gesloten, geen open ruggetje, de maag, nieren en verdere ingewanden zagen er ook naar behoren uit.
Ieder handje heeft 5 vingertjes en ook heeft de kleine geen klompvoetjes.
Natuurlijk geeft het geen garantie voor een gezond kind, maar er zijn nu wel een aantal dingen uitgesloten.
Dat is een hele fijne gedachte.

We weten nog niet wat het geslacht is van de baby, dus dat blijft nog een verassing!!!Ik heb wel een voorgevoel en ben benieuwd of mijn gevoel voor de 3e keer juist is.

Maandag 22 februari; En het wordt een .....................

Al bijna op de helft van mijn zwangerschap.

Het gaat eigenlijk best snel.
Zwanger zijn is niet echt mijn ding, maar je moet er wat voor over hebben om weer een klein wezen in je armen te sluiten.
Ik heb tijdens de zwangerschap van Mirthe weleens gezegd tegen John: "Als je ooit nog een 3e wilt ga je die maar in China halen, want dit doe ik nooit meer!"
Maar goed, we zijn in de gelukkige positie dat we zelf kinderen kunnen krijgen en uiteindelijk vinden we "eigen bereid" product veel leuker, dus die 9 maanden nemen we maar voor lief.
Steeds vaker krijgen we de vraag: "Willen jullie weten wat het wordt?"
We zijn er inmiddels over uit dat we het niet willen weten.
Ten eerste: omdat ik toch mijn mond niet kan houden en geen zin heb om me 20 weken te gaan kwellen met het feit dat ik niets mag zeggen.
We vinden het ook weer niet zo leuk om het al aan de hele wereld te vertellen.
Ten tweede: maakt het ook helemaal niets uit wat het wordt.
"Hebben jullie dan niet stiekem een voorkeur?" wordt er dan gevraagd.
Ja, ik heb wel degelijk een voorkeur:
Ik hoop dat ons kindje 10 vingertjes heeft, 10 teentjes, oogjes om mee te kijken, oortjes om mee te horen, dat alle organen op de juiste plaats zitten. Kortom een baby die gezond is en vooral ook gezond BLIJFT!!

maandag 4 januari 2010; de echo!!

Vandaag kregen we de termijnecho. De allereerste echte foto van onze kleine spruit.
De officiële uitgerekende datum is nu vastgesteld op 25 juli 2010.

20 november 2009; Een nieuw leven!

Vandaag heb ik een zwangerschapstest gedaan en ik ben zwanger van ons 3e kindje.
Als het goed is ben ik eind juli 2010 uitgerekend.
Het is wel spannend weer hoor, zo'n zwangerschap. We hebben nu zoveel meegemaakt en gezien, dat het hebben van een gezond kind, niet altijd vanzelfsprekend is.